Σχεδιασμένη το 1923-1925 στο Παρίσι ως κατοικία για τον Ελβετό τραπεζίτη Raoul La Roche, η Villa La Roche είναι η πεμπτουσία της σύγχρονης προσέγγισης του Le Corbusier
για την στέγαση. Η βίλλα ενεργούσε ως εκθεσιακός χώρος για τη συλλογή έργων τέχνης του κ. Roche αποδίδοντάς της διπλή λειτουργία, ως κατοικία και ως γκαλερί.
Ένα από τα πρώτα στοιχεία που παρατηρεί κανείς στο εσωτερικό του κτιρίου είναι ο κενός χώρος ύψους δύο ορόφων ο οποίος δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες της έκθεσης να θέαση του συνολικού χώρου απο όλα τα σημεία στη βίλλα.Η βίλλα εφόσον εξυπηρετεί τη λειτουργία του εκθεσιακού χώρου, διαθέτει μία σειρά στοιχείων(διάδρομοι,σκάλες κλπ) τα οποία προωθούν την κίνηση του επισκέπτη μέσα στους διάφορους χώρους της και ενθαρρύνουν συνεχώς τη ροή και συνέχειά της μέσα στη βίλλα।Στις φωτογραφίες από τη μακέτα, φαίνεται η ροή της κίνησης στο χώρο της έκθεσης καθώς και η διάκριση ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό χώρο.
Λόγω της διπλής λειτουργίας της, στη βίλλα υπάρχει μία σαφής διάκριση ιδιωτικών και δημόσιων χώρων। Πιό συγκεκριμένα, όπως φαίνεται στά διάφορα επίπεδα, τα δωμάτια που καταλαμβάνουν το αριστερό τμήμα της βίλλας είναι κατά βάση ιδιωτικά, ενώ εκείνα που καταλαμβάνουν το δεξί τμήμα, δημόσια. Μάλιστα, η ύπαρξη του αιθρίου στον ενδιάμεσό τους χώρο εξυπηρετεί στο να μην υπάρχειεπικοινωνία μεταξύ των δύο τμημάτων, πέρα από το διάδρομο του πρώτου ορόφου.
Ένα από τα στοιχεία στα οποία ο Le Corbusier έδωσε μεγάλη σημασία κατά το σχεδιασμό της βίλλας ήταν οι πηγές φωτός σε αυτήν. Έτσι, γύρω από ολόκληρο το κτίσμα έχουν τοποθετηθέι επιμήκη παράθυρα, τα οποία όμως δεν παρουσιάζουν καμία συμμετρία μεταξύ τους.
Παρατηρόντας τις προσόψεις της villas βλέπουμε ότι μπορεί να αναλυθούν σε απλά γεωμετρικά σχήματα και συγκεκριμένα ορθογώνια παραλληλόγραμμα. Εστιάζοντας σε 3 στοιχεία των προσόψεων καταγράφεται η μεταβολή της επιφάνειας που καταλαμβάνει κάθε στοιχείο στις 4 προσόψεις.
Η πρώτη επιλεγμένη δραστηριότητα, είναι "συζητώντας έντονα". Ο χώρος στον οποίο εντάχθηκε είναι η βιβλιοθήκη της βίλλας. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε είναι το χρωματισμένο γυαλί. Αυτό που επιχειρήθηκε να αναδειχθεί με την επιλογή του συγκεκριμένου υλικού καθώς και του χώρου είναι μία μεγάλη αντίθεση ανάμεσα σε αυτά και τη δραστηριότητα. Μία έντονη συζήτηση θα μπορούσε να διεξαχθεί οπουδήποτε. Ωστόσο σε μία βιβλιοθήκη, με την πληθώρα των θεμάτων για συζήτηση που θα μπορούσε να πυροδοτήσει είναι ένας χώρος που θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να λάβει χώρα μία τέτοια δραστηριότητα, δεδομένου του ότι πρόκειται κατεξοχήν για χώρο μελέτης και αυτοσυγκέντρωσης. Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, θα είχε εάν τα υλικά τα οποία περικύκλωναν τους πρωταγωνιστές της συζήτησης ήταν εύθραυστα έτσι ώστε να μπορούν να αποτυπωθούν σε αυτά οι συνέπειες μίας έντονης συνομιλίας, εξ’ ου και η επιλογή του γυαλιού.
Η δεύτερη δραστηριότητα λαμβάνει χώρα σε ένα από τα δωμάτια της βίλλας το οποίο διαθέτει ένα παράθυρο μήκους περίπου 6 μέτρων. Λόγω του άφθονου φωτός που εισέρχεται στο δωμάτιο, προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για τη μετατροπή του σε εργαστήριο επισκευής αντικειμένων όπως το παλιό πικ-απ. Στο δωμάτιο προστέθηκαν συσκευές με τη βοήθεια των οποίων μπορεί να επισκευαστούν μικρές βλάβες στα διάφορα αντικείμενα. Το επιλεγμένο υλικό για τη δραστηριότητα αυτή είναι το μέταλλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου