Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Kazuyo Sejima, Small House, Tokyo, 2000

1η άσκηση: Ανάλυση κατοικίας









Το Small House βρίσκεται στο κέντρο του Τόκιο, κι επειδή το οικόπεδο είναι αρκετά μικρό, προκειμένου η κατοικία να ανταποκρίνεται στις ανάγκες για τις οποίες κατασκευάστηκε, αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα: το υπόγειο, το υπερυψωμένο ισόγειο και τους δύο ορόφους.



Κύριο χαρακτηριστικό της κατοικίας αποτελεί η εσωτερική σκάλα, η οποία καθιστά συχνότατη την εσωτερική κυκλοφορία των κατοίκων και, ενώ συνδέει τους χώρους που ανήκουν σε διαφορετικά επίπεδα (π.χ. τους χώρους 1 και 3), ταυτόχρονα διαχωρίζει τους χώρους εκείνους που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (π.χ. τους χώρους 1 και 2).






















Κύριο αίτημα των κατοίκων ήταν να έχουν την αίσθηση του εξωτερικού της κατοικίας από το εσωτερικό της. Έτσι λοιπόν, η τοποθέτηση τζαμαρίας στη μοναδική πλευρά της κατοικίας που συνορεύει με χώρο πρασίνου, τους παρέχει μια προνομιούχα θέα.






















2η άσκηση: Τρισδιάστατη ανάλυση κατοικίας










Η κατοικία αποτελείται από 4 όγκους, καθένας από τους οποίους φιλοξενεί μία κύρια λειτουργία (μπλε: υπνοδωμάτιο, κόκκινος: ξενώνας, κίτρινος: ενιαίος χώρος τραπεζαρίας και καθιστικού, άσπρος: ταράτσα). Έτσι, καθένας από τους 4 αρχικούς όγκους παραμορφώθηκε κατά μήκος, πλάτος, αλλά και ύψος, προκειμένου να εξυπηρετεί τις ανάγκες της λειτουργίας που φιλοξενεί, με αποτέλεσμα να προκύπτει η συγκεκριμένη μορφή της κατοικίας.



3η άσκηση: Σχεδιασμός οικιακών δραστηριοτήτων



Στην εικόνα αριστερά διακρίνονται η κάτοψη τμήματος του ισογείου που διαμορφώνεται έτσι, ώστε να φιλοξενήσει τις δύο δραστηριότητες, αλλά και αντίστοιχο πρόπλασμα του χώρου αυτού σε κλίμακα 1:20.






















Δ12 | βλέποντας όνειρα









Η αναδιαμόρφωση του χώρου δεν εστίασε τόσο στην ίδια τη δραστηριότητα, άλλα στα αποτελέσματά της. Στο ταβάνι του υπνοδωματίου τοποθετείται μια κάμερα, η οποία μαγνητοσκοπεί και ηχογραφεί τον χώρο. Το καταγεγραμμένο υλικό αναμεταδίδεται σε ζωντανό χρόνο στον ξενώνα, καθώς προβάλλεται από μια οθόνη που βρίσκεται στο ταβάνι του. Έτσι, όταν κάποιος βρίσκεται στον ξενώνα της κατοικίας, μπορεί να γίνει μάρτυρας των αντιδράσεων και των ήχων που παράγει κάποιος άλλος, που εκείνη τη στιγμή κοιμάται στο υπνοδωμάτιο (και ενδεχομένως βλέπει όνειρα), αλλά και να τον παραλληλίσει με τον ίδιο του τον εαυτό, εάν πρόκειται και αυτός να κοιμηθεί στον ξενώνα.



Δ15 | σβήνοντας τα κεράκια της τούρτας






Πρόκειται για μια δραστηριότητα η οποία, αν και επαναλαμβάνεται τακτικά κατά τη διάρκεια της ζωής μας, σχεδόν ποτέ δεν έχουμε τη δυνατότητα να δούμε σε ζωντανό χρόνο τον εαυτό μας να την πραγματοποιεί.
Προκειμένου, λοιπόν, αυτό να επιτευχθεί, σε μια γωνιακή περιοχή του ισογείου τοποθετείται, σαν πρόβολος, μια γυάλινη οριζόντια επιφάνεια. Το γυαλί καθιστά την επιφάνεια αόρατη έτσι, ώστε τα μάτια να επικεντρώνονται αποκλειστικά στην τούρτα. Επιπλέον, οι δύο τοίχοι που σχηματίζουν τη γωνία επενδύονται με καθρέφτες, με αποτέλεσμα η γυάλινη επιφάνεια, αλλά και ο χώρος γύρω από αυτήν να αντανακλώνται από κάθε δυνατή οπτική γωνία.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου