ΜΗΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΙΝΑ - Α.Μ. 1191, ΚΑΤΟΙΚΙΑ

Η ταινία Alejandro Gonzalez Inarittu, Biutiful, 2010, περιγράφει έναν ανθρώπινο χαρακτήρα που δυστυχώς για εκείνον η ζωή του αποτελεί πλέον μονόδρομο, καθώς ανάμεσα στη μιζέρια της καθημερινότητάς του αποκαλύπτεται και η μικρή διάρκεια ζωής του ήρωα λόγω της προσβολής του από καρκίνο. Το σενάριο διαβίωσης μου αφορά τον χαρακτήρα του ανθρώπου που το στοιχείο του χρόνου αποτελεί για εκείνον βασικό σημείο αναφοράς για την υπόλοιπη ζωή του, καθώς μέσα σε αυτό το διάστημα, η επικοινωνία του με τα παιδιά του προσδιορίζει τις ανάγκες και τις δραστηριότητές του.

Το ενδιαφέρον προσανατολίζεται στη διαμόρφωση χώρων, που μέσω της ποιότητας και της σύνδεσής τους, επιτυγχάνουν υποσυνείδητα την επιμήκυνση του χρόνου. Επομένως, ο σχεδιασμός της κατοικίας, το κέλυφος και ο ορισμός των χώρων βασίζονται σε 2 κύριες παραμέτρους:

Α΄ Στο οικόπεδο, που η κεκλιμένη του επιφάνεια επιτρέπει το σχεδιασμό της κατοικίας σε 4 επίπεδα, συσχετισμένα με αυτό, καθώς υπάρχουν 2 διαφορετικές είσοδοι (που έχουν υψομετρική διαφορά 1.40m) που επιτρέπουν την πρόσβαση από το δρόμο.

Β’ Στο σχήμα της σπείρας, με συγκεκριμένη αρχή και πυρήνα, η οποία αποκτά συμβολικό και λειτουργικό χαρακτήρα. Η σπειροειδής διαδρομή, ως βασική κίνηση αποτελεί μια κοινή διαδρομή του πατέρα και των παιδιών του που δίνει έναρξη σε μια σειρά δραστηριοτήτων μέσα στο σπίτι.

Τα δύο αυτά βασικά συστατικά συνδυάζονται έτσι ώστε η σπείρα να έχει λογική και να διέρχεται από τα

διαφορετικά επίπεδα της κατοικίας. Τα επίπεδα αυτά συναρμολογούνται σαν σχήματα και καθένα, σαν περιοχή, αποτελεί λειτουργική ζώνη κάποιας ευρύτερης δραστηριότητας.

Οι χώροι ζωτικής σημασίας, σύμφωνα με το σενάριο κατοίκησης στρέφονται στη θέα, ενώ στο δρόμο προσανατολίζονται οι πιο βοηθητικοί χώροι (αποθήκη, κουζίνα). Με τη χρήση περιμετρικών παραθύρων, επιτυγχάνεται ο διάλογος των εσωτερικών χώρων με το εξωτερικό, τη θέα και το φυσικό φως.

Έτσι η κατοικία συγκροτείται ως εξής: Στην πρώτη στάθμη βρίσκονται τα υπνοδωμάτια, καθώς και ορισμένος αποθηκευτικός χώρος. Στη δεύτερη διαμορφώνεται ο χώρος εργασίας του βασικού χαρακτήρα, καθώς αποτελεί γι αυτόν δραστηριότητα πολύ σημαντική, τόσο λειτουργικά όσο και ψυχολογικά. Η τρίτη στάθμη περιλαμβάνει έναν ενιαίο χώρο διημέρευσης που προβάλλεται από τον υπόλοιπο κορμό ώστε να υπάρχει κινηση προς τη θέα, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται το παιχνίδι και η τραπεζαρία, έτσι ώστε να δίνεται μια ελευθερία στην κίνηση και στην κοινή δραστηριότητα των κατοίκων (επίτευξη εποικοινωνίας). Στην τέταρτη στάθμη δομείται η κουζίνα που συνοδεύεται από κάποιον ημιυπαίθριο χώρο τραπεζαρίας.

Στο επόμενο στάδιο σχεδίασης θα διερευνηθεί περισσότερο ο πυρήνας γύρω από τον οποίο διαμορφώνεται η σπείρα και συναρμολογούνται οι λειτουργικές περιοχές, καθώς επίσης θα προσδιοριστούν τα επιλεγόμενα υλικά και η διαμόρφωση όψεων.