ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ
Η κατοικία αυτή δημιουργείται για τρεις χρήστες, τη Μαρίνα,τον πατέρα της και τη πολύ στενή της φίλη την Μπέλλα.
Η Μαρίνα είναι ένα άτομο ελάχιστα κοινωνικοποιημένο,που οι μόνες σχέσεις που έχει είναι με τους δύο συγκάτοικους της. Της αρέσει η απομόνωση και η φύση και προσπαθεί να μάθει τη συμπεριφορά τον ανθρώπων μέσω των ντοκιμαντέρ που βλέπει με τον πατέρα της γι αυτά.
Ο πατέρας της είναι ένας άρρωστος άνθρωπος χτυπημένος από μία ανίατη ασθένεια. Στη ζωή που του απομένει θέλει να περνάει όσο γίνεται περισσότερο χρόνο με την κόρη του.
Η Μπέλλα είναι μια κοπέλα που φαίνεται κοινωνική αλλά στη ουσία έχει πολύ επιφανειακές σχέσεις,επιθυμεί να βρίσκεται συνέχεια έξω και είναι λίγες οι ώρες που επισκέπτεται το σπίτι της।
Βασική ιδέα για την δημιουργία αυτής της κατοικία ήταν ένα μονοπάτι από το οποίο η Μπελλα και η Μαρίνα γυρνάνε κάθε μέρα από τη δουλεία. Εκείνα τα λεπτά της ημέρας η Μαρίνα φαίνεται να φέρεται σαν εντελώς κοινωνικοποιημένο άτομο, καθώς χορεύει και περνάει ξέγνοιαστα με την Μπέλλα.
Έτσι η σκέψη ήταν να υπάρχει ένας τέτοιος υπαίθριος χώρος που να ενώνει όλους του υπόλοιπου με το δωμάτιο της Μαρίνας.
Γύρώ από αυτόν λοιπόν το διάδρομο επεκτείνονται και οι υπόλοιποι χώροι, οι κοινόχρηστοι αλλά και του πατέρα και της Μπέλλας।
ΑΝΑΛΥΣΗ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ
Σύμφωνα με τις φυγές προς
το αστικό τοπίο τοποθετήθηκε
ο δρόμος αυτός και κατ' επέκταση
όλη η κατοικία
Το οικόπεδο τόσο εσωτερικά όσο και γύρω από αυτό αποτελείται απο δύο είδη βλάστησης। Από ψηλότερα δέντρα που φυτρώνουν κοντά σε
θάλλασα όπως
αλμυρίκια,και από χαμυλότερη βλάστη-
ση και πολύ μικρούς θάμνους।
Η Μαρίνα χρειάζεται την απομόνωσή της και την επαφή με τη φύση। Γι αυτό το λόγω το δωμάτιό της τοποθετήθηκε σε έναν υπόγειο χώρο στο τέλος του διαδρόμου ο οποίος είναι καλυμμένος από βλάστηση και από κάποιες οπτικές γωνίες δεν ξεχωρίζει από το έδαφος. Στο κέντρο του δωματίου υπάρχει ενα μεγάλο αίθριο που επιτρέπει να μπαίνει το φως ,το οποίο περιέχει φυτά. Η πρόσβαση στο δωμάτιο γίνεται από μία σκάλα που ξεκινάει ως συνέχεια του διαδρόμου και καταλήγει μέσα στο αίθριο.
Το τμήμα του διαδρόμους που δεν περικλείεται από τα δυο κτήρια βρίσκεται πάνω από το έδαφος σε απόσταση 80cm και είναι μεταλλική κατασκευή που έχει χωροθετημένες επάνω της ξύλινες σανίδες όταν συναντά το δωμάτιο της Μαρίνας χωρίζεται ο μισός στη σκάλα που κατεβαίνει στο αίθριο και σε ένα εξώστη ειδικά για να απολαμβάνει κανείς τη θέα।
Ο κύριος όγκος αποτελείται στο ισόγειο από το σαλόνι και την κουζίνα στο αριστερό κομμάτι και το δωμάτιο του πατέρα και ένα μπάνιο στο δεξί। Εκατέρωθεν του διαδρόμου στους χώρους αυτούς δεν υπάρχουν τοίχοι αλλά υαλοστάσια τα οποία τους καλοκαιρινούς μήνες μπορούν να αφαιρούνται και να γίνεται μια αίθρια κατοικοία। Το δωμάτιο του πατέρα είναι ουσιαστικά μια αίθουσα προβολών οι οποία θα χρησιμοποιείται και μετά το θάνατό του,στην οποία όσο ζει θα μπορεί να απολαμβάνει ντοκιμαντέρ με την κόρη του। Στο πρώτο επίπεδο υπάρχει ο χώρος της Μπέλλα ο οποίος έχει μία μεγάλη μπαλκονόπορτα με πρόσβαση στη θέα και σαν χώρος εξυπηρετεί τις βασικές ανάγκες τις καθώς βρίσκεται λίγες ώρες στο σπίτι.
ΘΕΑ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΟΤΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΒΟΡΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
